HaïtiHaïtiHaïtiHaïtiHaïtiHaïti

Haiti algemeenOoit werd Haïti de Parel van de Antillen genoemd, nu is het een van de armste landen ter wereld. Trots en teleurgesteld zijn de Haïtianen - die voor het merendeel afstammen van uit Afrika ingevoerde slaven - op hun geschiedenis. Trots vanwege hun zwaar bevochten onafhankelijkheid. Teleurgesteld om wat de onafhankelijkheid hen uiteindelijk gebracht heeft.

Tweedeling
In het kielzog van Franse Revolutie (1789) brak op het slaveneiland Saint Domingue een niet in te dammen opstand uit. Legendarische leiders als Toussaint Louverture en Dessalines leidden de slaven naar vrijheid en onafhankelijkheid. In 1804 werd Haïti de eerste onafhankelijke 'zwarte' republiek ter wereld. Internationaal werd de nieuwe staat genegeerd en geïsoleerd. Voor erkenning door Frankrijk, de voormalige koloniale overheerser die anderhalve eeuw schaamteloos geprofiteerd had van de winstgevende slavenindustrie, moesten de Haïtianen een enorme schadeloosstelling betalen. Binnen de eigen landsgrenzen maakte het onderscheid tussen meester en slaaf al snel plaats voor nieuwe vormen van tweedeling: stad tegenover platteland, mulat tegenover zwart, boeren tegenover elite, westerse cultuur tegenover Afrikaanse tradities, Frans tegenover Creool.

Aantal inwoners
Haïti heeft 10,7 miljoen inwoners. Iets meer dan de helft van hen woont op het platteland (5,6 miljoen). De hoofdstad Port-au-Prince en haar directe omgeving is het dichtstbevolkte gebied. Hier wonen niet minder dan 2,3 miljoen mensen.

De bevolkingsdichtheid is met 370 bewoners per km2 een van de hoogste ter wereld.
De jaarlijkse groei van de bevolking bedraagt 1,6%.


      1980     2003     2011
Aantal inwoners       5,0 miljoen     8,3 miljoen      10,7 miljoen
Bevolkingsdichtheid      182     302     370
Stedelijke bevolking     20,6%     40,8%     48,6%



Gemiddelde leeftijd en levensverwachting

Haïti heeft een jonge bevolking met een gemiddelde leeftijd van 25 jaar. De levensverwachting ligt iets boven de 60 jaar: voor mannen op 60,7 jaar en voor vrouwen op 64,3 jaar.

Departementen op Haïti
Administratief is Haïti opgedeeld in 10 departementen, 41 arrondissementen en 140 gemeenten (communes), die worden onderverdeeld in 'sections communales' (570). Tot 2003 waren er negen departementen. In dat jaar is het departement Grand'Anse in tweeën gesplitst en is Nippes het tiende departement geworden.
Voor die tijd werd er al wel gesproken over het tiende departement. Men bedoelde daarmee alle Haïtianen die in het buitenland wonen, de 'moun dizyèm depatman' of 'moun dyas', de mensen uit het tiende departement of de mensen uit de diaspora.

789px-Haiti departments numbered svg

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Bergachtig land

Dèyè mon gen mon. Achter de ene berg ligt weer een andere. "Hoe ziet het land eruit", vroeg de Franse koning eens aan een van zijn ambassadeurs. Als antwoord pakte de man een krant, verfrommelde deze en wierp hem op de grond en zei: "Ongeveer zo hoogheid." Toen Columbus in 1492 vanaf het huidige Cuba richting het eiland zeilde, meende hij van de door hem gegijzelde Indianen te begrijpen dat het grote eiland Bohio heette. Waarschijnlijk bedoelden ze, dat er op het eiland veel bohio's, het Indiaanse woord voor dorp, waren. De eigen bewoners van het eiland noemden hun geboortegrond Ayiti of Quisqueya, bergachtig land. Columbus gaf het eiland een nieuwe naam: La Isla Espagnola, het eiland Spanje, die later verbasterd werd tot Hispaniola. De 'ontdekker van de nieuwe wereld' noemde Haïti "het allermooiste gebied dat ik tot nu toe gezien heb." In 1697 werd het eiland opgedeeld in een oostelijk Spaans deel, nu de Dominicaanse Republiek, en een westelijk Frans deel, dat de naam Saint Domingue kreeg. In 1804 gaven de ex-slaven bij de onafhankelijkheid het eiland weer zijn oude naam terug: Haïti.

Haïti kent drie bergmassieven die het land in oost-westelijke richting doorklieven: de Massif du Nord, de Massif de la Hotte en de Massif de la Selle. De Pic de la Selle in het zuiden is met 2680 meter de hoogste berg van Haïti. De steile bergen maken het binnenland behoorlijk ontoegankelijk; en de bevolking concentreert zich dan ook vooral op de vlakten (de kustvlakten, de vlakte van het Noorden bij Cap Haïtien, de Artibonite vlakte bij Gonaïves, het Centrale Plateau rondom Hinche en de Cul de Sac vlakte bij Port-au-Prince) en de valleien. Op de website van de voedsel- en landbouworganisatie van de Verenigde Naties (de FAO) staan mooie reliëf- en hoogtekaarten.

Human Development Index
De Human Development Index (Index van Menselijke Ontwikkeling) is een lijst waarop ieder jaar wordt aangegeven wat het ontwikkelingsniveau van alle landen is. Deze lijst wordt samengesteld op basis van drie factoren: levensverwachting (leven mensen een lang en gezond leven?); opleidingsniveau (hoeveel volwassenen zijn alfabeet en hoeveel kinderen gaan naar school?) en levenstandaard (wat is de koopkracht afgemeten volgens de standaard van het eigen land (= koopkrachtpariteit)?) Op deze lijst staat Haïti op de 161e plaats (van de 182). Nederland staat op de 7e plaats. Landenrapport Haïti

Kaarten
Op de website van de universiteit van Texas staat een aantal land- en stadskaarten.

Nationale symbolen
De Haïtiaanse vlag is afgeleid van de Franse driekleur. Het verhaal gaat dat tegen het einde van de onafhankelijkheidsstrijd de legeraanvoerder Jean Jacques Dessalines de witte baan uit de Franse vlag scheurde. Blauw symboliseerde de zwarte bevolking; rood stond voor de kleurlingen (de mulatten) en wit voor de blanken. Voor hen zou er op het vrije Haïti geen plaats meer zijn. Dessalines voegde de daad bij het woord en gaf zijn troepen de opdracht zoveel mogelijk Fransen om te brengen.

De blauwe en rode strook werden op 18 mei 1803 door Catherine Flon (verticaal) weer aan elkaar genaaid, waarbij zij haar haren als draad gebruikt zou hebben. Dit gebeurde op het congres van Arcahaie, de bijeenkomst waarop de revolutionaire slaven uit het noorden en zuiden zich verenigden onder het opperbevel van Dessalines. De leiders van de slaven zwoeren een eed van trouw op de vlag van het nieuwe Haïti. Catherine Flon wordt door de Haïtianen beschouwd als heldin van de revolutie. Haar afbeelding is te zien op het 10 gourdes billet. 18 mei is een feestdag op Haïti (de dag van de vlag). In 1805 liet Dessalines de blauwe strook vervangen door een zwarte. Na zijn dood in 1806 kwam de blauwe strook weer terug.

Op sommige vlaggen staat een wapenschild afgebeeld met de nationale palmboom gekroond met een vrijheidsmuts, vlaggen en kanonnen, trompetten en een tamboer. De wapenspreuk luidt: Union fait la force (Eendracht maakt macht).

Vanaf 1820 worden de kleuren blauw en rood horizontaal onder elkaar geplaatst. Onder het regime van Francois Duvalier (1957 – 1969), alias Papa Doc, is de blauwe strook vervangen door zwart. Tien dagen na het vertrek van Jean Claude Duvalier (Baby Doc) in 1986 heeft Haïti de vlag met de blauwe kleur weer ingevoerd. Meer over de geschiedenis van de vlag.

Artikel: 10 feiten over de Haïtiaanse vlag

La Dessalinienne is sinds 1904 het Franstalige volkslied van Haïti. Het lied is vernoemd naar Dessalines. Scholen op Haïti starten iedere dag met de vlagceremonie (seremoni drapo), waarbij de vlag wordt gehesen en een couplet uit de Dessalinienne wordt gezongen. Onderstaand een (niet officiële) Creoolse versie van het volkslied.

Pou Ayiti peyi zanset yo
Se pou n mache men nan lamen
Nan mitan n pa fet pou gen tret
Nou fet pou n sel met tet nou
Annou mache men nan lamen
Pou Ayiti ka vin pi bel
Annou, annou met tet ansanm
Pou Ayiti onon tout zanset yo.

Voor Haïti en voor onze voorouders
Trekken wij gezamenlijk op
In ons midden bevinden zich geen verraders
We zijn gemaakt om onze eigen baas te zijn
Laten we gezamenlijk optrekken
Zodat Haïti er beter van wordt
Laten we vooral samenwerken